2601. ابورافع قِبطى؛ 1 غلام رسول خدا(ص) كه نام او را، اسلم، ابراهيم، هرمز و يا ثابت هم گفتهاند، فرزندان و نوادههايى داشت كه همه آنها از ارادتمندان خاص و شيفتگان اهلبيت(عليهمالسلام) بودند.
نام فرزندان او: رافع، حسن، مغيره، عبيدالله و على بود. عبيدالله كه در ركاب على (ع) در جنگ صفين شركت داشت، درباره اصحاب رسول خدا(ص) كتابى تأليف نموده است، على نيز، يك كتاب فقهى از نظر اهلبيت(عليهمالسلام) تأليف كرده است كه پس از صحيفه على (ع) اولين كتاب فقهى اسلام، به شمار مىرود.
امّا نوادههاى ابو رافع از فرزند او: على، حسن و صالح و عبيدالله بودند. چنانكه فرزند ديگر وى عبيدالله نيز، فرزندى به نام فضل داشته كه هر كدام، داراى فرزندان صالح و شايستهاى بودند.
2. ابومُنذر ابّى بن كَعب؛ از قرّاى بزرگ بود، او به همراه على (ع) از بيعت «سقيفه» خوددارى نمود. 2
3. ابان بن سعيد بن عاص اموى.
4. انس بن حرث يا ابن حارث كه در الاصابه درباره او نوشته شده است: «او از پيامبر(ص) روايت كرده كه آن حضرت فرمود:
إنّ إبنِي هذا حُسينٌ(ع) يُقتَلُ بِأرضٍ يُقالُ لَها كَرْبلاء، فَمَنْ شَهِدَ ذلك مِنكُم فَلْيَنصُرهُ.
اين پسرم حسين است كه در زمين كربلا كشته مىشود. هر كس آن زمان را درك كرد، بايد او را يارى كند.