230ضروريات مذهب آنهاست كه حتى يك نفر هم؛ در آن اختلافنظر ندارد.
در كلام اماميه، درباره چغندر عنوان و حكم خاصى وجود ندارد و همانطور كه كاهو و كلم و ترب و شلغم، حلال است، چغندر هم حلال خواهد بود.
ابن حزم در كتاب خود «الفصل» تهمت و افتراهاى بسيارى به ساحت شيعه زده است، در حالى كه اين عمل شايسته انسان ديندارى كه به معاد يقين دارد، نيست مگر اينكه از خدا نترسد و از خلق هم، شرم نكند!
ابن حزم، با اين روش ظالمانه خود، نهتنها به شيعه ظلم و ستم كرده، بلكه به همه ائمه اهل سنت و علماى معتزله نيز تهمت و افترا زده و بسيارى از آنها را تكفير نموده است و كمتر كسى توانسته از تيغ زبان وى در امان مانده باشد.
ابن عريف در اين باره مىگويد:
كانَ لِسانُ ابنِ حَزمٍ وَ سَيفُ الحَجّاجِ الشَّقِيقَين! 1
زبان ابن حزم و شمشير حجاج بن يوسف، از يك پدر و مادرند و مانند دو برادر هستند!
اتهامهاى ابن حزم به اهل سنت!
در ادامه به بررسى چند نمونه از تهمتهاى ابن حزم كه به اهل سنت نسبت داده است، مىپردازيم:
ابن حزم در جهت ناپسندى و بىمايگى مذهب مرجئه از امام شافعى و اصحاب او روايت مىكند: «اعلان كفر با زبان و پرستش اصنام و اوثان بدون عذر و تقيه، با مقام ولايت خداوند منافات ندارد!!» 2