45تو نسبت به من به منزله هارون نسبت به موسى مىباشى جز آنكه بعد از من پيامبرى نخواهد بود.
دو - بخارى از پيامبر(ص) نقل كرده كه خطاب به على(ع) فرمود:
« أنت منّي وأنا منك »
1
؛ «تو از من ومن از توام».
سو - ابنمسعود از رسولخدا(ص) نقل كرده كه فرمود: «علىبن ابىطالب همانند روح من است كه در جسدم مىباشد». 2
چهار - ونيز خطاب به امام على(ع) فرمود:
ما سألت الله لي شيئاً الاّ سألت لك مثله... 3
از خدا براى خود چيزى نخواستم جز آنكه مثل آن را براى تو تقاضا نمودم.
شبهۀ سوم: كفايت دعاى پيامبر(ص)!!
ابنتيميه نيز مىگويد: «اينكه اين چهار نفر را پيامبر(ص) همراه خود آورد مقصود اجابت دعا نبوده؛ زيرا دعاى پيامبر(ص) به تنهايى كافى بود». 4
پاسخ
اوّلاً: اگر چنين بود چرا خداوند تعالى از پيامبر خود خواست تا از نصارا بخواهد كه اين افراد را نيز بياورند. واگر وجود آنها در مباهله دخيل نبود احتياجى به چنين دعوتى نبود، خصوصاً آنكه در آخر مىفرمايد: ثُمَّ نَبْتَهِلْ ؛ «سپس همگى با هم مباهله كنيم».