99از «فا» تفريع استفاده مىشود بايد عبادت همراه با اعتقاد به الوهيت باشد؛ زيرا بين توحيد در عبادت با توحيد در الوهيت ارتباط است؛ و الوهيت به معناى جامعيت جميع صفات جمال و كمال به نحو استقلال است به نحوى كه همه را متحير مىنمايد.
عبادت بتها با اعتقاد به خالقيت و رزّاقيت استقلالى
از برخى روايات استفاده مىشود كه مشركان نسبت به بتها و خدايانشان اعتقاد به خالقيت و رازقيت استقلالى داشته و لذا آنها را عبادت مىكردند. بدين جهت است كه از پيامبر(ص) نقل شده كه يحيى بن زكريا(ع) به قومش فرمود:
إن الله عزوجل خلقكم و رزقكم ، فاعبدوه و لا تشركوا به شيئا. 1
همانا خداوند عزّوجلّ شما را آفريد و به شما روزى داد؛ پس او را پرستش كنيد و بر او هيچگونه شركى نورزيد.
بدرالدين حوثى در اين باره مىگويد:
... و آن احتجاج دلالت مىكند بر اينكه مشركان درباره خدايان خود اعتقادى را داشتند كه اگر بر آنان ثابت بود بتها شريكان خدا در ملكش مىشدند، همانگونه كه خداوند متعال آن را اشاره كرده آنجا كه مىفرمايد: (يا از غير خدا شفيعانى را گرفتهاند... بگو كه همه شفاعت براى خداست). و همانگونه كه قول خداوند آن را افاده كرده آنجا كه مىفرمايد: (و مىترسانند تو را به كسانى از غير