98
ارتباط بين توحيد ربوبى با توحيد در عبادت
خداوند متعال مىفرمايد:
(قُلْ إِنَّ صَلاٰتِي وَ نُسُكِي وَ مَحْيٰايَ وَ مَمٰاتِي لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِينَ * لاٰ شَرِيكَ لَهُ وَ بِذٰلِكَ أُمِرْتُ وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ * قُلْ أَ غَيْرَ اللّٰهِ أَبْغِي رَبًّا وَ هُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ) (انعام: 162- 164)
بگو: نماز وتمام عبادات من، وزندگى ومرگ من، همه براى خداوند پروردگار جهانيان است. همتايى براى او نيست؛ وبه همين مأمور شدهام؛ ومن نخستين مسلمانم! بگو: آيا غير خدا، پروردگارى را بطلبم، در حالى كه او پروردگار همه چيز است؟!
و نيز مىفرمايد: ( وَ قَضىٰ رَبُّكَ أَلاّٰ تَعْبُدُوا إِلاّٰ إِيّٰاهُ )؛ «و پروردگارت فرمان داده: جز او را نپرستيد!» (اسراء: 23)
اينكه از صفت «رب» استفاده شده دلالت مىكند كه بين اين صفت و صفت عبوديت براى خداوند ارتباط است.
به عبارت ديگر از اينكه خداوند متعال نماز و... را براى خود به عنوان ربّ العالمين دانسته به دست مىآيد كه بين ربوبيت استقلالى و لزوم عبادت، تلازم است.
ارتباط بين توحيد الوهى با توحيد در عبادت
و نيز مىفرمايد:
(وَ مٰا أَرْسَلْنٰا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ إِلاّٰ نُوحِي إِلَيْهِ أَنَّهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ أَنَا فَاعْبُدُونِ) (انبياء: 25)
ما پيش از تو هيچ پيامبرى را نفرستاديم، مگر اينكه به او وحى كرديم كه: معبودى جز من نيست؛ پس تنها مرا پرستش كنيد.