119ميانه و معتدل - نه طولانى و نه كوتاه - اقامه مى‌فرمودند.

جابر بن سمره گفت:

كانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله يَخْطُبُ قائِماً، ثُمَّ يَجْلِسُ، ثُمَّ يَقُومُ فَيَقْرَأُ آياتٍ وَيَذْكُرُ اللّٰهَ وَكانَتْ خُطْبَتُهُ قصْداً، وَصَلٰاتُهُ قَصْداً. ¹

پيامبر صلى الله عليه و آله پيوسته - در نمازجمعه - ايستاده خطبه مى‌خواند سپس مى‌نشست، آن‌گاه برمى‌خاست آياتى از قرآن مى‌خواند و ياد خدا مى‌كرد و خطبه و نماز آن حضرت ميانه بود - نه طولانى و نه كوتاه - .

همچنين عمار ياسر گفت: «أمَرَنَا رَسُولُ اللّٰهِ صلى الله عليه و آله بِإقْصارِ الخُطَبِ» ²؛ «رسول خدا صلى الله عليه و آله ما را فرمان داد تا خطبه‌ها را كوتاه بخوانيم».

جابر بن سمره سوائى نيز گفت:

كانَ رَسُولُ اللّٰهِ صلى الله عليه و آله لا يُطِيلُ الْمَوْعِظَةَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إنَّما هُنَّ كَلِماتٌ يَسِيراتٌ. ³

شيوۀ رسول خدا صلى الله عليه و آله در روزهاى جمعه اين چنين بود كه موعظه را طولانى نمى‌ساخت، بلكه مواعظ آن حضرت سخنانى اندك بود.

در برخى روايات نيز دستور داده شده تا خطباى جمعه نمازجمعه را طولانى، ولى خطبه‌ها را مختصر و كوتاه