110
وَالْمَزاحِ وَما لا يَعْنِي، كُلُّ ذلِكَ إخْلاصاً للّٰهِِ تَعالىٰ وَإعْراضاً عَنْ حُبِّ الدُّنْيا وَالرِّئاسَةِ - فَإِنَّهُ رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَةٍ - لِيَكُونَ لِكَلامِهِ تَأْثِيرٌ فِي النُّفُوسِ...». 1
سزاوار است خطيب جمعه فردى سخنور بوده، شرايط و مقتضاى حال را رعايت كند، با جملات و كلماتى روان و رسا سخن بگويد و از بهكار بردن جملات مشكل و نامأنوس پرهيز كند، به آنچه بر مسلمانان در كشور خود و ديگر كشورهاى جهان مىگذرد شناخت كافى داشته باشد، به مصالح اسلام و مسلمانان آگاه باشد، شجاع بوده و در مسير خداوند سرزنش هيچ سرزنشكنندهاى در وى اثر نگذارد، در بيان حق و ابطال باطل با توجه به شرايط زمان و مكان صريح و قاطع باشد، و نسبت به كارهايى كه موجب تأثير بيشتر كلام او در جان و روح مردم مىشود مواظبت داشته باشد، همچون مراقبت نسبت به نماز اوّل وقت، ملبّس بودن به لباس صالحان و اولياى خدا، و اينكه كارهايى كه انجام مىدهد با مواعظ و نصيحتهاى وى در خطبههاى نمازجمعه مطابقت داشته باشد. و از آن كارهايى كه باعث سستى و وهن او و سخن او در مردم مىشود، مانند زيادهگويى و شوخى و اظهار سخنان بىمعنى، پرهيز نمايد و تمامى