104

دو خطبه به جاى دو ركعت

امام صادق عليه السلام فرمود:

لا جُمُعَةَ الّا بِخُطْبَةٍ، وَإنَّما جُعِلَتْ رَكْعَتَيْنِ لِمَكانِ الخُطْبَتَيْنِ. ¹

نمازجمعه نمى‌شود، مگر به وسيله خطبه، و همانا نمازجمعه را دو ركعت قرار داده‌اند به دليل جايگزينى دو خطبه.

و در روايتى ديگر فرمود:

إنَّما جُعِلَتِ الْخُطْبَةُ، عِوَضاً عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْن أُسْقِطَتَا مِنْ صَلاةِ الظُّهْرِ، فَهِيَ كَالصَّلاةِ لا يَحِلُّ فِيها إلّاما يَحِلُّ فِي الصَّلاةِ. ²

همانا خداوند براى نمازجمعه دو خطبه قرار داده است، به جاى دو ركعتى كه از نمازظهر برداشته شده.

پس خطبه‌ها همانند نماز هستند و روا نيست در آنها، مگر آن‌چه انجام آن در نماز رواست.

نشستن به سوى خطيب جمعه

امير مؤمنان على عليه السلام فرمود:

يَسْتَقْبِلُ النّاسُ الْإمامَ (عِنْدَ الخُطْبَة) بِوُجُوهِهِمْ، وَيُصْغُونَ إلَيْهِ. ³