64را انكار نكنيم و به دليل غريب بودن يا از سر استحسان، اجتهاد، ادعاهاى واهى و مانند آن، از آن روى نگردانيم.

در عقايد، دليل كافى بايد داشت

در اعتقاد و التزام به امرى، بايد دليل اقامه و علم حاصل نمود و نبايد خود را به دامن ظن و ادعاهاى بدون گواه و بصيرت انداخت كه اين، حرام است و به ضرورت دين، افترا بستن به خداى متعال، بلكه قبيح‌ترين افترا و حرام‌ترين گناه به شمار مى‌آيد.

خداوند مى‌فرمايد:

وَ لاٰ تَقْفُ مٰا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤٰادَ كُلُّ أُولٰئِكَ كٰانَ عَنْهُ مَسْؤُلاً (اسراء: 36)

پيرو چيزى مباش كه بدان آگاهى ندارى؛ زيرا گوش و چشم و دل - هم - بازخواست خواهند شد.

نيز مى‌فرمايد:

وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنٰا بَعْضَ الْأَقٰاوِيلِ * لَأَخَذْنٰا مِنْهُ بِالْيَمِينِ * ثُمَّ لَقَطَعْنٰا مِنْهُ الْوَتِينَ * فَمٰا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ عَنْهُ حٰاجِزِينَ (حاقه:44 - 47)

اگر او سخنى دروغ بر ما مى‌بست، ما هم با قدرت او را مى‌گرفتيم و شاهرگش را قطع مى‌كرديم و كسى از شما نمى‌تواند [از مجازات او] در اين ميان، مانع شود.

همچنين مى‌فرمايد:

قُلْ إِنَّ الَّذِينَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ لاٰ يُفْلِحُونَ * مَتٰاعٌ فِي الدُّنْيٰا ثُمَّ إِلَيْنٰا مَرْجِعُهُمْ ثُمَّ نُذِيقُهُمُ الْعَذٰابَ الشَّدِيدَ بِمٰا كٰانُوا يَكْفُرُونَ (يونس: 69 و 70)

بگو: كسانى كه به خدا دروغ مى‌بندند، [هرگز] رستگار نمى‌شوند. آنها بهره‌اى [ناچيز] از دنيا دارند و پس از آن، بازگشتشان به سوى ماست، و عذابى سخت به جزاى كفر ورزيدنشان، به آنها مى‌چشانيم.