157
اَلْكِتٰابِ أُولٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللاّٰعِنُونَ * إِلاَّ الَّذِينَ تٰابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا فَأُولٰئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوّٰابُ الرَّحِيمُ (بقره: 159 و 160)
كسانى كه دلايل روشن و وسيلۀ هدايتى را كه نازل كردهايم، پس از آنكه براى مردم، در كتاب بيان كرديم، كتمان كنند، خدا آنها را لعنت مىفرستد، و تمام نفرين كنندگان نيز آنها را لعن مىكنند. مگر آنها كه توبه و بازگشت كردند و به اصلاح روى نمودند و حق را آشكار ساختند، من توبه آنان را مىپذيرم كه من توبهپذير و رحيمم.
نيز مىفرمايد:
إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مٰا أَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ الْكِتٰابِ وَ يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً أُولٰئِكَ مٰا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلاَّ النّٰارَ وَ لاٰ يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ يَوْمَ الْقِيٰامَةِ وَ لاٰ يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذٰابٌ أَلِيمٌ * أُولٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلاٰلَةَ بِالْهُدىٰ وَ الْعَذٰابَ بِالْمَغْفِرَةِ فَمٰا أَصْبَرَهُمْ عَلَى النّٰارِ (بقره:174 و 175)
كسانى كه كتمان مىكنند آنچه را خداوند از كتاب نازل كرده، و آن را به بهايى اندك مىفروشند، آنها جز آتش چيزى نمىخورند و خداوند در روز قيامت با آنها سخن نمىگويد و آنان را پاكيزه نمىگرداند و براى آنها عذابى است دردناك. اينان همانهايى هستند كه گمراهى را با هدايت و عذاب را با آمرزش، معاوضه كردند. راستى چقدر در برابر عذاب خداوند شكيبايى دارند.
رسول خدا(ص) نيز در سخنان خود، به ويژه در برخورد با يهوديان مدينه، بر وجود اين بشارتها و نشانهها تأكيد مىكرده است. در روايت است كه چون رسول خدا(ص) به مدينه هجرت كرد، عدهاى از يهوديان نزد وى رفتند و گفتند: «اى محمد، به چه دعوت مىكنى؟» پيامبر(ص) فرمود:
به اينكه شهادت دهيد خدايى جز خداى يكتا نيست و من، رسول خدا هستم.