120فكر مى‌كردم: وَ قِيلَ يٰا أَرْضُ ابْلَعِي مٰاءَكِ وَ يٰا سَمٰاءُ أَقْلِعِي وَ غِيضَ الْمٰاءُ وَ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ اسْتَوَتْ عَلَى الْجُودِيِّ وَ قِيلَ بُعْداً لِلْقَوْمِ الظّٰالِمِينَ ؛ «و گفته شد: اى زمين آب خود را فرو بر، و اى آسمان بازگير، و آب به يك باره فرو نشست، و [كشتى] بر [دامنۀ كوه] جودى پهلو گرفت و ندا آمد: نفرين بر ستمكاران». (هود: 44) به معناى دقيق آن پى نبردم و نتوانستم مانندش را بياورم.

هشام گويد:

در اين هنگام، امام جعفر صادق(ع) از كنار ايشان گذشت و گفت: قُلْ لَئِنِ اجْتَمَعَتِ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلىٰ أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْآنِ لاٰ يَأْتُونَ بِمِثْلِهِ وَ لَوْ كٰانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيراً ؛ «بگو: اگر انس و جن گردهم آيند و بخواهند همانند قرآن را بياورند، هرگز نتوانند؛ هرچند كه يكديگر را پشتيبانى كنند». (اسراء:88) آن گروه، با شنيدن اين آيه، يكديگر را نگريستند و... ¹

گويند كه «ابن راوندى» به «ابوعلى جبائى» گفت:

آيا نمونه‌اى از معارضات من با قرآن و نقض‌هاى من بر آن به گوش تو خورده است؟ ابوعلى گفت: «من به انديشه‌هاى نكبت‌بار و ننگ‌آور تو و امثال تو آشنايم. خودت قضاوت كن: آيا در هيچ‌يك از ساخته‌هاى خود، دلنشينى، طراوت، هماهنگى، تلازم، نظم و شيرينى آيات قرآن را مى‌بينى؟» گفت: «نه به خدا». ابوعلى گفت: «همين مرا كافى است، حال هر جا كه مى‌خواهى، بازگرد». ²

خواه اين رواياتِ تاريخى، راست باشد يا دروغ، در اين شكى نيست كه قرآن هماره مردم را به مبارزه و رقابت و آوردنِ مثل خود فراخوانده، و هميشه براى قرآن و اسلام،