121دشمنانى با توانايىهاى بسيار وجود داشته كه در صدد ضربه زدن به آن دو بودهاند.
گرچه مفاهيم قرآنى، به صورتهاى مختلف، شرح و تفصيل و توضيح داده شده است، به خصوص در سخنان رسول خدا(ص) و ائمه(عليهم السلام) كه معدن معرفت اين مفاهيماند، اما روشهاى قرآن، در بيان و عرض اين مفاهيم، همچنان متمايز و در اوج است و هيچ شرح و تفصيلى با آن مقارن نيست، چه رسد به اينكه بر آن برترى يابد.
ازاينروست كه مىبينيم پيامبر(ص) و اهل بيتش(عليهم السلام)، با وجود سطح عالى بيان، در روايت است كه به ايشان فصلالخطاب عطا شده و ايشان اميران سخناند. 1 وقتى كلامشان در كنار قرآن شريف قرار مىگيرد، در سخن خود به قرآن استشهاد مىكنند و كلمات و آيات قرآن، به روشنى از كلام ايشان متمايز است؛ همچون نقشى زيبا در جامههاى منقش و گوهرى چشمنواز در تزيينات. وضوح اين مطلب، ما را از پرگويى و بيان نمونههاى بيشتر، بىنياز مىكند.
2. دلايل اعجاز قرآن در شكلهاى متفاوت اعجاز
اين دلايل، امورى چند را شامل مىشوند:
الف) اعجاز بلاغى
خواننده اين نوع اعجازِ قرآن را با توجه به زيبايى بيان، جذابيت روشها، تعالى سطح كلمات و معانى، قدرت نفوذ در ژرفاى وجود، و طراوت و تازگى آيات الهى، به وجدان درمىيابد و گذشت زمان و تنوع شيوههاى بيانى، هرگز از شكوه و عظمت اين اعجاز نمىكاهد.
كلام الهى، فوقِِ هر كلامى است؛ حتى [فوق] كلام پيامبر(ص) و ائمه(عليهم السلام) در خطبهها و رواياتشان. سطح اين سخنان هر قدر بالا باشد، باز هم بر سخن خداى متعال نمىتواند سبقت گيرد و به والايى آن نمىرسد. در اين عرصه، قرآن منحصر به فرد