106 أنّها فعل الميت أو القبر، و انّما هو يرجو وجود البركة هناك فهو يلتمسها بالزيارة، كما يلتمس الرائحة الطيبة بحضور محلها مع غفلة عن فاعلها، فهذا غافل ولايحكم بشركه؛ لخلوه عن عقيدة الشرك. و هذا القسم الثالث... ¹

در مورد تبرك مى‌گوييم:آن عبارت است از درخواست بركت و التماس آن به فعلى كه اعتقاد به سببيت آن بوده يا مجوز سببيت آن باشد و آن در اينجا بر سه قسم است؛ زيرا زائرى كه تبرك مى‌جويد تقاضاى بركت دارد و او در حال زيارت اميدوار است كه نزد منبع بركت باشد، و اين بركتى كه اميد دارد ميت يا اطراف او منبع بركت باشد يا به اين نحو است كه زائر معتقد است كه بركت از ناحيه فاعلى است كه او را در نفس خود ياد كرده است يا اين‌گونه نيست؛ اگر اعتقاد دارد كه بركت از فعل فاعلى است كه او را در نفس خود ياد كرده، يا اين است كه معتقد مى‌باشد آن فاعل همان خداست، اين تبرك شرك‌آلود نيست؛ خواه تبرك خطا باشد يا صواب، و اين قسم اول است.

و اگر معتقد باشد كه فاعل همان ميت و يا قبر اوست، اين عقيده شرك‌آلود مى‌باشد؛ چرا كه زيارتش مقرون به نوعى از خضوع به جهت اين اعتقاد شرك‌آلود است، و اين قسم دوم است.

اما اگر زائرى كه تبرك مى‌جويد، از فاعل بركت غافل است و به ذهنش خطور نمى‌كند كه بركت كار ميت است يا قبر او، و تنها