96
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ اللّٰهُ... (زمر:38)
و اگر از آنها بپرسى: چه كسى آسمانها وزمين را آفريده؟ حتماً مىگويند: خدا!
پاسخ
از ادامه آيه استفاده مىشود كه آنان در مظاهر به چنين سخنى اعتقاد نداشته، بلكه در صورت رجوع به باطن و فطرت خود به اين نتيجه مىرسيدهاند وگرنه ادامه آيه نسبت به آنان بىربط مىشود آنجا كه مىفرمايد:
قُلْ أَ فَرَأَيْتُمْ مٰا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ إِنْ أَرٰادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰاشِفٰاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرٰادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰاتُ رَحْمَتِهِ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ عَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ (زمر:38)
بگو: آيا هيچ درباره معبودانى كه غير از خدا مىخوانيد انديشه مىكنيد كه اگر خدا زيانى براى من بخواهد، آيا آنها مىتوانند گزند او را برطرف سازند؟! ويا اگر رحمتى براى من بخواهد، آيا آنها مىتوانند جلو رحمت او را بگيرند؟! بگو: خدا مرا كافى است؛ وهمه متوكّلان تنها بر او توكّل مىكنند!
شرك در ربوبيت نزد اهل كتاب
قرآن كريم اعتقاد و رفتار پيروان مسيح را چنين گزارش مىكند:
اتَّخَذُوا أَحْبٰارَهُمْ وَ رُهْبٰانَهُمْ أَرْبٰاباً مِنْ دُونِ اللّٰهِ وَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَ مٰا أُمِرُوا إِلاّٰ لِيَعْبُدُوا إِلٰهاً وٰاحِداً لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ سُبْحٰانَهُ