115شبهه شرك در آن نيست بلكه در طول توحيد مىباشد.
لذا در بسيارى از آيات آمده است: إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ... ؛ «آنهايى را كه غير از خدا مىخوانيد...». (اعراف: 194)
ونيز مىفرمايد: وَ لاٰ تَسُبُّوا الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ... ؛ «(به معبود) كسانى كه غير خدا را مىخوانند دشنام ندهيد...». (انعام: 108)
ما اگر از اولياى الهى حاجت مىخواهيم (من دون الله) نيست، بلكه همراه با اين اعتقاد است كه هر چه دارند از جانب خداست.
از آيات ديگر نيز استفاده مىشود كه خداوند، مشركان را به جهت اعتقاد به استقلال معبودان خود مذمت كرده است:
خداوند متعال مىفرمايد:
اِتَّخَذُوا أَحْبٰارَهُمْ وَ رُهْبٰانَهُمْ أَرْبٰاباً مِنْ دُونِ اللّٰهِ وَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَ مٰا أُمِرُوا إِلاّٰ لِيَعْبُدُوا إِلٰهاً وٰاحِداً لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ سُبْحٰانَهُ عَمّٰا يُشْرِكُونَ (توبه:31)
(آنها) دانشمندان وراهبان خويش را معبودهايى در برابر خدا قرار دادند، و(همچنين) مسيح فرزند مريم را؛ در حالى كه دستور نداشتند جز خداوند يكتايى را كه معبودى جز او نيست، بپرستند، او پاك ومنزه است از آنچه همتايش قرار مىدهند.
ونيز فرمود:
إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللّٰهِ عِبٰادٌ أَمْثٰالُكُمْ (اعراف: 194)
آنهايى را كه غير از خدا مىخوانيد (و پرستش مىكنيد)، بندگانى همچون خود شما هستند.
همچنين فرمود: