114و مىفرمايد:
وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لاٰ يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَ لاٰ أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ (اعراف: 197)
وآنهايى را كه جز او مىخوانيد، نمىتوانند ياريتان كنند، ونه (حتى) خودشان را يارى دهند.
و نيز مىفرمايد:
وَ لاٰ تَدْعُ مِنْ دُونِ اللّٰهِ مٰا لاٰ يَنْفَعُكَ وَ لاٰ يَضُرُّكَ (يونس:106)
وجز خدا، چيزى را كه نه سودى به تو مىرساند ونه زيانى، مخوان.
همچنين مىفرمايد: إِنْ تَدْعُوهُمْ لا يَسْمَعُوا دُعاءَكُمْ؛ «اگر آنها را بخوانيد صداى شما را نمىشنوند». (فاطر: 14)
خداوند متعال مىفرمايد:
وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ يَدْعُوا مِنْ دُونِ اللّٰهِ مَنْ لاٰ يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلىٰ يَوْمِ الْقِيٰامَةِ (احقاف: 5)
چه كسى گمراهتر است از آن كس كه معبودى غير خدا را مىخواند كه تا قيامت هم به او پاسخ نمىگويد.
2. اعتقاد به استقلال در توجّه به واسطه
مشركان بدون در نظر گرفتن خداوند واينكه تمام اين افعال وامور به خدا باز مىگردد درصدد صدا زدن ودرخواست از وسائط بودهاند كه اين مستلزم شرك است، ولى اگر كسى از ولى خدا چيزى بخواهد ودر عين حال معتقد باشد كه طولاً همه امور به خداوند باز مىگردد، نه تنها