51ونيز مىفرمايد: ( فَسَجَدَ الْمَلاٰئِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ) ؛ «همه فرشتگان بدون بىاستثنا سجده كردند». (حجر: 30)
ونيز در حقّ حضرت يوسف(ع) مىفرمايد:
(وَ رَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَ خَرُّوا لَهُ سُجَّداً) (يوسف: 100)
وپدر ومادر خود را بر تخت نشاند وهمگى به خاطر او به سجده افتادند.
ودرباره پيامبر اسلام(ص) مىفرمايد:
(إِنّٰا أَرْسَلْنٰاكَ شٰاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيراً * لِتُؤْمِنُوا بِاللّٰهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ ...) (فتح: 8 و 9)
به يقين ما تو را گواه (به اعمال آنها) وبشارتدهنده وبيمدهنده فرستاديم تا (شما مردم) به خدا ورسولش ايمان بياوريد واز او دفاع كنيد واو را بزرگ داريد...
ونيز مىفرمايد:
(يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيِ اللّٰهِ وَ رَسُولِهِ ) (حجرات:1)
اى كسانى كه ايمان آوردهايد چيزى را بر خدا ورسولش مقدم نشمريد.
همچنين مىفرمايد:
(لاٰ تَجْعَلُوا دُعٰاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعٰاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً) (نور: 63)
صدا كردن پيامبر را در ميان خود، مانند صدا كردن يكديگر قرار ندهيد.
«طبرانى» و«ابن حبان» در صحيح خود از «اسامة بن شريك» نقل