126انصار!... شما سخن پيامبرتان را زمين نهاديد و سفارشهاى او را فراموش كرديد». آنگاه سوگند يكايك آنان را يادآور شده است كه همۀ آنان با استناد به احاديثى كه از پيامبر اكرم شنيده بودند، ضد ابوبكر احتجاج كردند. 1
اين مطلب بيانگر آن است كه تشيع سياسى كه شرايط پيدايش آن به حسب طبيعت اوضاع پس از رحلت پيامبر(ص) فراهم شد، مستند به نصوص رسيده از رسول خدا(ص) بود.
چهار - مقصود از فرقه كه مىگويد، شيعه پس از شهادت امام حسين همچون يك فرقه شكل گرفت، چيست؟ آيا مقصود، فرقۀ كلامى است كه مبتنى بر آراى اعتقادى مخالف با ديگر فرقههاست؟! چنين چيزى تا نيمههاى دهۀ سوم هجرى هرگز نبوده است. در آن روزگار هيچ مسئلهاى كلامى وجود نداشت كه شيعه يك موضع و ديگران موضع ديگرى نسبت به آن بگيرند. بلكه مسلمانان طبق آنچه از پيامبر اكرم(ص) به آنها رسيده بود، با يكديگر در صلح و صفا زندگى مىكردند. در آن روز هيچ اختلاف اعتقادى وجود نداشت، مگر در مسئلۀ رهبرى. بنابراين، فرقه به اين معنا ميان مسلمانان وجود نداشت.
اگر مقصود از فرقه، قبول ولايت معنوى و سياسى على(ع) باشد و اينكه او طبق همۀ موازين به رهبرى سزاوارتر است، چنين فرقهاى در