120زعامت دارد و او كسى است كه قبلاً در مورد او متعهد شدهايد.
آگاه باشيد! به خدا قسم شما را مىبينم كه به زندگى راحت ميل كردهايد و كسى كه سزاوار منصب حل و فصل امور است، از جايگاهش دور گرداندهايد. تن به راحتى در دادهايد و از جاى وسيع بهجاى تنگ پناه آوردهايد. از دين برگشتهايد. آنچه را كه حفظ مىكرديد، دور افكندهايد و چيزى را كه به آسانى خوردهبوديد، برگرداندهايد...
آنگاه حضرت زهرا(عليها السلام) برخاستند و به راه افتادند. «رافعبنفارعه» به دنبال حضرت فاطمه زهرا(عليها السلام) آمد و گفت: «اى برترين بانوان! اگر حضرت ابوالحسن على(عليه السلام) در رابطه با اين مسئله، قبل از بيعتى كه با ابوبكر شد، صحبتى مىكرد و اين مطلب را به مردم تذكر مىداد، ما شخص ديگرى را بهجاى او نمىپذيرفتيم». حضرت با حالت غضب به او فرمود: «از من دور شو! خداوند بعد از واقعه غدير خم براى احدى، دليل و عذرى باقى نگذارده است». 1
هنگامى كه حضرت زهرا(عليها السلام) به خانه بازگشت، مريض شد. زنان مهاجر و انصار به عيادت حضرت آمدند و گفتند: «اى دختر پيامبر حالتان چگونه است؟» حضرت زهرا(عليها السلام) حمد الهى بهجاى آورد و بر پدر بزرگوارش درود فرستاد و سپس فرمود:
صبح كردهام درحالىكه به خدا سوگند از دنياى شما متنفرم و آن را رها كردهام و نسبت به مردان شما غضبناكم. با امتحان اول، آنان را به دور افكندم و با آزمايشِ عمقِ ايمانشان، آنان را مورد غضب و ملامت