142دلالت دارد». ¹

استغفار پيامبر(صلى الله عليه و آله) در حق مؤمنان و خويشتن، در آيه 19 سوره محمد، استغفار پيامبر در حق گناهكاران، در آيه 64 سوره نساء و طلب آمرزش برادران يوسف از يعقوب در آيات 97 و 98 سوره يوسف، همگى بر مشروع بودن طلب شفاعت دلالت دارند.

در روايات اهل سنت آمده است كه انس گفت: «از پيامبر(صلى الله عليه و آله) درخواست كردم تا روز قيامت مرا شفاعت كند. پيامبر(صلى الله عليه و آله) نيز پذيرفت». از ايشان پرسيدم: «كجا شما را بيابم؟» فرمود: «كنار صراط». ² انس در همين دنيا از پيامبر خواست و پيامبر(صلى الله عليه و آله) نيز نه تنها او را نهى نكرد كه چرا چنين درخواستى كردى، بلكه وعده داد كه چنين كارى را خواهد كرد.

درخواست شفاعت حتي پس از مرگ

ممكن است گفته شود اين طلب شفاعت در حيات پيامبر بوده است، ولى منظور پس از مرگ آنان است. پاسخ اين است: صحابه كه گفتار و رفتارشان براى وهابيت حجت است پس از رحلت پيامبر هم طلب شفاعت مى‌كردند. چنان‌كه نقل كرده‌اند ابوبكر پس از رحلت پيامبر(صلى الله عليه و آله)، صورت مبارك آن حضرت را باز كرد و گفت: «پدر و مادرم فداى تو! پاك زيستى و پاك رفتى. ما را نزد پروردگارت ياد كن». ³ آيا اين عمل