143ابوبكر مصداق طلب شفاعت است يا خير؟

در جريان بحث امام مالك و منصور دوانيقى در مسجدالنبى، منصور از مالك سؤال كرد كه چگونه دعا كنم؟ به سوى قبله يا قبر پيامبر؟ مالك پاسخ داد:

چرا از اين شخصيت يگانه روگردانى، درحالى‌كه او وسيله تو و پدرت آدم(عليه السلام) در پيشگاه خداوند است. پس رو به سوى او كن و از او بخواه تا تو را شفاعت كند و خداوند شفاعت او را درباره تو بپذيرد.

سپس آيه 64 سوره نساء را براى منصور تلاوت كرد. ¹

در «شرح مواهب زرقانى» نيز آمده است: «وقتى دعاكننده بگويد: خداوندا! من به‌واسطه پيامبرم از تو طلب شفاعت مى‌كنم. يا بگويد اى پيامبر رحمت! ما را نزد پروردگارت شفاعت كن. چنين دعاكردنى در حق او مستجاب مى‌شود». ² وهابيان كه خود را سلفى مى‌نامند، اين عمل صحابه و تابعان و ائمه مذاهب را كه پس از رحلت پيامبر(صلى الله عليه و آله) صورت گرفته است، چگونه توجيه مى‌كنند. بنابراين طلب شفاعت حتى پس از رحلت نبى و ولى، امرى مسلّم و مورد تأييد پيامبر(صلى الله عليه و آله) و دليلى بر مشروع بودن آن است و مقامى است كه خداوند به آنان داده است. البته شفاعت در آخرت مورد قبول وهابيان است كه حديث انس نيز بدان اشاره داشت.

اما درباره علم غيب انبيا بايد گفت قرآن كريم علم غيب را به صورت