88آنها دست از او كشيدند. 1
در اين هنگام درحالىكه زنان و فرزندان آل الله در خيام بودند، دژخيمان غارتگر بنىاميه درحالىكه فرياد مىزدند: «اَحرِقوا بُيُوتَ الظّالِمينَ!»؛ «خيمههاى ظالمان را بسوزانيد»، خيمهها را به آتش كشيدند.
حضرت زين العابدين(ع) در تمام عمر خود از اين صحنۀ عاشورا به تلخى ياد مىكرد و با يادآورى آن محزون مىشد و مىگريست. 2
پس از غارت و به آتش كشيدن خيمهها به فرمان عمر سعد و در اجراى فرمان عبيدالله بن زياد، ده نفر از سپاهيان كوفه با اسبهاى قوىهيكل بر بدن مطهر امام(ع) تاختند؛ به گونهاى كه سينۀ مبارك او را درهم كوبيدند. 3 سپس درحالىكه اجساد خاندان رسالت در صحراى كربلا پراكنده بود، عمر بن سعد فرمان جمعآورى كشتگان سپاه خود را داد و پس از نماز بر آنان، همگى را به خاك سپردند. 4
عمر بن سعد در عصر روز دهم، خولى بن يزيد