60خيرخواهى نسبت به برادران متعصب و افراطى خود، مرا وادار مىسازد مطالبى را در تأييد اين ديدگاه يادآورى كنم؛ با اين قصد كه براى نهىكنندگان از توسل، سودمند باشد.
1. «شيخ حسين بن غنام احسايى» در «روضة الأفكار والإفهام لمرتاد حال الإمام» مىگويد:
گفته آنان در استسقاء (درخواست باران) اين است كه توسل به انسانهاى صالح و شايسته، بىاشكال است و گفته احمد مبنى بر اينكه «توسل» فقط به پيامبر صورت مىگيرد، افزون بر اينكه آنها قائلاند از هيچ آفريدهاى طلب يارى نمىشود، تفاوت اين دو گفته، كاملاً روشن است و سخن از توسل در موضوع بحث ما وارد نيست. برخى توسل به انسانهاى صالح و شايسته را جايز و برخى ديگر، توسل را مخصوص نبى اكرم(ص) مىدانند. بيشتر علما از اين عمل نهى كردهاند و آن را عملى مكروه مىدانند.
بنابراين، مسئله توسل، از مسائل فقهى است. به نظر مىرسد كه گفته بيشتر علما مبنى بر كراهت توسل، صحيح باشد، ولى به كسىكه به پيامبر توسّل مىجويد، اعتراض نمىشود؛ زيرا در مسائل اجتهادى، جاى اعتراض نيست. 1
2. «شيخ سعد بن حمد بن عتيق نجدى» مىگويد: