33پذيرا باش».
در اينجا اين پرسش مطرح است كه پذيرش كدام دعا در اينجا درخواست شده است؟ پاسخ اين پرسش بىدرنگ در ذهن هر شخصى خطور مىكند كه بىترديد، دعاى مزبور، همان دعايى است كه در آن توسّل به نبىاكرم(ص) آمده است. اين موضوع نياز به انديشيدن و دقت نظر طولانى ندارد و مانند خورشيد نيمروز، روشن است. مىتوان گفت كه درخواست پذيرش شفاعت، همان توسّل به دعاى پيامبر(ص) همراه با توسّل به وجود شريف آن حضرت است. اين موضوع، نهايت مطلبى است كه از روايت استفاده مىشود.
8. بنابراين، سبب بازگشت بينايى فرد نابينا، توسّل وى به وجود اقدس پيامبر است. راويان بزرگ و حُفّاظ - كه اين روايت را در كتب خويش نقل كردهاند - نيز همين معنا را از حديث فهميدهاند و گفتهاند حديث مورد بحث، از جمله دعاهايى است كه به هنگام حاجات، بيان مىشود. بيهقى در «دلائل النبوّة» باب «ما جاء فى تعليمه الضرير ما كان فيه شفاءُهُ حين لم يبصر و ما ظهر فى ذلك من آثار النبوّة» مىگويد: «پوشيده نيست، دعايى كه رسول خدا(ص) به نابينا آموخت، همان دعايى است كه در آن، توسّل به شخص نبى اكرم(ص) وجود دارد». 1
سخن بيهقى - كه خود از حُفّاظ روايات و فقيه است - در اين زمينه بسيار روشن است.