1) . سؤالات الدورى، ج2،ص407.

2) . صاحب «الكشف والتبيين» در ص38 درباره گفته ابن مَعين درباره عطيه عوفى مى‌گويد: «سخن ابن معين در «تاريخ الدورى» كه گفته عطيه، فردى صالح است، نوعى تضعيف درباره عطيه است، چنان‌كه نظير آن را حافظ در «هدى السارى» ص617 بيان كرده است». پاسخ اين است كه: يك - گوينده اين جمله، ابن‌حبان است نه حافظ و اين واقعيت براى كسى‌كه در «هدى السارى» ص417 در بيان شرح حال عبدالرحمان بن سليمان، معروف به «ابن‌غسيل» بنگرد، به خوبى آشكار است. واضح‌تر از آن اين است كه همين مطلب را در «المجروحين» ابن‌حبان، ج2، ص57 ملاحظه مى‌كنيد. دو - در قواعد حديث‌شناسى ثابت شد كه هرگاه منتقد از وضعيت حديثِ شخصى بپرسد و پاسخ‌دهنده بگويد: صالح است، اين جمله حاكى از تعديل آن فرد است، بدين سان، راوى با اين گفته، موثق تلقى مى‌شود؛ زيرا صالح الحديث است؛ ولى مفهوم اين جمله آن نيست كه در درجه بالاى توثيق قرار دارد؛ بلكه حديث فردى نظير او، حَسَن است. اگر بگوييد كه جمله «عطيه» فردى «صالح» است را مى‌توان از اين جهت كه ايرادى به شمار نمى‌آيد، پذيرفت؛ اما نسبت به درجه بالاى توثيق، تضعيف تلقى مى‌شود، در حقيقت شما اين عبارت را نسبت به انواع ديگرى از عبارات، تضعيف مى‌دانيد با اينكه اين سخن گفته‌اى نسبى است، نه مطلقاً چنين است؛ اما اگر جمله ابن مَعين را ايراد به شمار آوريد، از عبارت وى فهمى نادرست داشته‌ايد و سخنى نسنجيده گفته شده است. سه - حافظ ابن قطان سجلماسى كه خود، از جمله پيشوايان و اساتيد بزرگ است، فهمى صحيح از جمله ابن‌معين بيان كرده است و در كتاب «نصب الراية»، ج4، ص68 گفته است: «عطيه عوفى تضعيف شده است و ابن معين درباره او گفته است: «حديث عطيه پذيرفتنى است»، بنابراين حديث وى حَسَن است». ملاحظه كنيد كه حافظ ابن قطان، با اعتماد به گفته ابن معين كه حديث عطيه را صالح و پذيرفتنى دانسته در كتاب «نصب الراية» حديث عطيه را حَسَن دانسته است. هيثمى يكى ديگر از حافظان متأخر،در «مجمع الزوائد» ج2، ص314 به توثيق ابن معين استناد كرده است چنان‌كه در جايى ديگر از همين كتاب، ج10، ص371 حديث عطيه را حَسَن مى‌داند.