71

3. مواسات و ايثار

مواسات به معناى يارى‌كردن ديگران با تمام وجود و شريك كردن آنان در امكانات خويش است كه از مصاديق برجسته خدمت‌رسانى به‌شمار مى‌آيد.

امام على عليه السلام مى‌فرمايد: «أَحْسَنُ الإِحْسَانِ مُوَاسَاةُ الإِخْوَانِ» ¹؛ «نيك‌ترين نيكى‌ها، شريك كردن برادران در مال و امكانات زندگى است».

و نيز فرمود:

مِنْ أَحْسَنِ الإِحْسَانِ الإِيثَار. ²

از نيك‌ترين نيكى‌ها، ايثار و از خودگذشتگى [و ترجيح ديگران بر خويش در بهره‌مندى از امكانات خويش] است.

موارد كاربرد مواسات

مواسات در جايى معنا مى‌يابد كه انسان امكاناتش به قدر ضرورت و

كفايت خويش باشد، در عين حال ديگران را در آن سهيم كند. امام‌على عليه السلام در وصيتنامه خود در آخرين لحظات عمر با بركت خويش به امام حسن عليه السلام فرمود:

وَ اللهَ اللهَ فِى الْفُقَرَاءِ وَ الْمَسَاكِينِ فَشَارِكُوهُمْ فِى مَعِيشَتِكُمْ... . ³

خدا را خدا را در قبال فقرا و مساكين و آنان را [در نظر آورده و] در زندگى خود شريك گردانيد.