72حضرت همچنين مىفرمايد:
«وَ فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ أَشْرِكُوهُمْ فِى مَعِيشَتِكُم» 1؛ «و مسلمانان نيازمند را در زندگى خود شريك سازيد».
امام على عليه السلام جامعه ضد ارزشى و فاصله گرفته از فضائل را اينگونه معرفى مىكند:
أَنَّكُمْ فِى زَمَانٍ الْقَائِلُ فِيهِ بِالْحَقِّ قَلِيلٌ... وَ لا يَعُولُ غَنِيُّهُمْ فَقِيرَهُم. 2
همانا شما در روزگارى هستيد كه گويندة حق اندك... و توانگرانشان دست مستمندان را نمىگيرند.
در سيره امام على عليه السلام در رسيدگى به فقرا و نيازمندان چنين آمده است: كه على عليه السلام باغى را كه درختانش را رسول خدا (ص) برايش كاشته و خود با باغبانى سامان داده بود، به دوازده هزار درهم فروخت و همهاش را به نيازمندان بخشيد و رهسپار منزل شدند. فاطمه زهرا عليهاالسلام به او گفت:
مىدانى كه چند روز است ما غذايى نخوردهايم و گرسنگىمان
شديد شده و مىدانم تو هم مانند ما در حال گرسنگى هستى. آيا بهقدر غذايى اندك از پول باغ براى خودمان نگه داشتهاى؟
على عليه السلام فرمود: «مىخواستم چنين كنم، اما چهرههايى كه فقر و نيازمندى، غبار ذلت و گدايى بر آنها نشانده بود، مانع كارم شد». 3
گاهى افرادى در ميان زائران هستند كه بهخاطر حجب و حيا و كمرويى، نمىتوانند نياز خود را به ديگران اظهار نمايند؛ مثلاً ممكن