70اصلى و اوليه، همان قسمت پايينى ساختمان مىباشد. بخش بالايى آن، در زمانهاى بعد ساخته شده و جديدتر است؛ زيرا طبيعى است كه خشتهاى موجود روى اين سنگها جديد باشند. به ظاهر اين دژ به دليل باستانىبودن، دچار فرسايش شده است. دژ يادشده، بر خيبر مشرف است.
حمد الجاسر
حمد الجاسر، يكى ديگر از جهانگردانى است كه به خيبر سفر كرده است. او در محرم 1388ه.ق (آوريل 1968م.)، به اين شهر سفر، و در كتابش به نام «فى شمال غرب الجزيرةالعربية»، مشاهدات خود را از اين شهر بازگو كرد. او در توصيف دژ قموص مىنويسد:
از آثار شهر بازديد كرديم. از برجستهترين آنها، كوه «أبورقبه» است كه در شمال اين شهر است. پس از آن، كوه ديگرى در جنوب شهر واقع شده كه در بالاى آن، كاخى بزرگ و مشرف بر وادى قرار دارد. اين كاخ، مقر حكومت بوده است كه بر يكى از بخشهاى دژى از دژهاى قديمى خيبر برپا شده است. در وسط آن و از ميان صخرهها، چاهى بسيار عميق حفر شده است. براى رسيدن به اين كاخ كه اكنون نزديك است فرو بريزد، بايد از يك راه پيچ در پيچ تنگى عبور كرد كه پيش از اين، مسير عبور چارپايان بوده است. اتاقهاى اين كاخ نيز فراوان است. برخى از آنها نزديك است ويران شوند و برخى نيز اماكنى پابرجا هستند؛ ولى رو به ويرانى گذاشتهاند. اينجا تا پنج سال پيش از ورود ما به اين شهر، مقر حكومت بوده است.