169
قلت ذلك اليوم إنّ أصل تلك الشجرة فى دار على بن ابى طالب؟ فَقَالَ صلّى الله عليه و آله: يَا عُمَرُ أمَا عَلِمْتَ أنَّ مَنْزِلِي وَ مَنْزِلَ أمير المؤمنين [عَلِيِّ بْنِ أبِي طَالِبٍ] عليه السلام فِي الْجَنَّةِ وَاحِد وقصري و قصر عَليٍّ فِي الجَنّةِ واحد و سريري و سريرُ عَليٍّ في الجنّةِ واحد؟ فقال عمر: يا رسول الله فإذا هَمّ أحَدُكُم بجماع أهله كيف يصنع؟ قال: يا عُمَرُ! يَضرِبُ الله بيننا الحجاب من النُّور إلي أن يفرغ أحدنا من حاجته ثُمّ يرفع عنّا فنحن إخوانا على سُرُرٍ مُتَقابِلين،
يعنى: روايت از عبداللّه عبّاس مىكند كه وى گفت: فلق كه حق تعالى مىفرمايد در سوره
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ،
آن فلق، وادى است در دوزخ كه در آن وادى سيصد آسياب است. هر آسيابى يك ساله راه است. آن همه آسيابها استخوانهاى دشمنان اهل بيت رسول خدا را خُرد مىكند، و حق تعالى فرمود: بگو: پناه مىدهم و بازداشت به خدا مىكنم به محبّت اهل بيت. پناه به خداوند فلق مىبرم از شرّ آن وادى و عذاب و عقوبت آن.
و در اين كتاب است در تفسير قول خداى تعالى:
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ضٰاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ
(عبس: 38 -39) مفهوم اين است كه روىها باشند آن روز كه قيامت است روشن و خندان و شادان. روايت از انس است از پيغمبر صلّى الله عليه وآله كه گفت: اى انس! اين روىهاى شادان و خندان و نورانى، رويهاى مااند كه فرزندان عبدالمطلبيم - من و علىّ و جعفر و حمزه و حسن و حسين و فاطمه - كه چون از گورهاى خود بيرون آييم، نور روىهاى ما همچون نور آفتاب بود در وقت چاشتگاه.
و در اين كتاب است در تفسير آيه وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ (تكوير:7) يعنى: چون نفسها را جفت گردانند. روايت از عبداللّه عباس است كه، هيچ مؤمنى نباشد روز قيامت الاّ كه چون از صراط بگذرد و به در بهشت رسد، خداى تعالى جفت وى گرداند و به وى دهد بر در بهشت چهار زن را از زنان دنيا، و هفتاد حورى را از حوريان بهشت الاّ علىّ بن ابى طالب را كه او شوهر بتول فاطمه زهرا است در دنيا و شوهر او است در بهشت، و او را از زنان دنيا به جز