38تحفه: 258 : ... و در دهه عاشورا به عيش و شادمانى مىگذراندند و در ليلة العاشر دست خود را حنا بسته تا روز به سماع و غنا مى بودند، چنانچه اهل لار روز دهم محرم را كالعيد دانسته آن روز را محيا گويند و مشايخ و متصوفه منحوسه در آن روز به استماع دف و نى و سماع مىپويند. نعوذ بالله من شرور انفسهم و من سيآت أعمالهم. لكن بحمدالله و مَنّه كه در اين اوقات فرخنده ساعات، قضيه منعكس شده و در جمله ممالك عراق و خراسان بلكه در بلاد هندوستان بر سر منابر ... بر ابى بكر و عمر و عثمان و جميع دشمنان على كرده، مدح و مناقب اهل بيت سيد المرسلين مىگويند.
مناقب الطاهرين: 20/1 16: بنو العباس قرب پانصد سال احياى آن فعلات مى كردند و آن سنت هاى بد به جا مى آوردند و ائمه و سادات و عترت رسول را مى كشتند و منكوب مى داشتند تا حق تعالى انتقام جمله باز خواست و به حديث
«ما عادانا بيتٌ الاّ خَرِب و ما نَبَحَ عَلَينا كلبٌ الاّ جَرِب» جمله مستأصل شدند و اثر ايشان نماند و علم اولاد رسول و على عليهم السلام در جهان شايع و متفرق فى الشرق و الغرب و هر روز كه برآمد در ترقى و تصاعد، و كار آن طايف مضلّه در انحطاط و نكبت. ششصد سال خلفاى بنىاميه و بنىعباس اخفاى مناقب اهل بيت مىكردند و روات را مىكشتند و دفترهاى احاديث اهل بيت مىسوختند و مع هذا وَ يَأْبَى اللّٰهُ إِلاّٰ أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ (توبه:32) ... آن منافقان مى خواستند كه به دم و دهن كفر و نفاق، شمع شرع محمدى را بنشانند نتوانستند و تا امروز هفتاد و سه مذهب مدّاح ايشان و كتب ايشان ناطق به فضيلت ايشان، و حق تعالى آن امر صعب سهل گردانيد و دل ايشان را مسخر كرد كه مناقب و فضائل و كتابها بنوشتند و اسانيد به ديگران رسانيدند والفضل ما شهدت به الأعداء... و دايما اين طايفه را مدد دادى در هر شهرى و در هر بقعه به پادشاهى به وزيرى، به اميرى ... و اسامى سلاطين وزراء و امراء شيعه كه ناصر دين خدا و رسول بودند در ايّام سلف در كتاب [بعض] مثالب النواصب مسطور است؛ اما آنك در دور ماست ناصر و ممد