265عمومى درآيد و همانگونه كه در معرفى آن گفته شده است:«شَرْقيها نَخْلٌ وَ غَرْبيها بُيوت» 1از طرف غرب در پشت منازل مدينه قرار داشت و كوچه‌هاى متعددى اين منازل را به همديگر وصل مى‌نمود و به محل بقيع منتهى مى‌گرديد كه بعضى از اين منازل به تدريج براى دفن افراد متشخص مورد استفاده قرار گرفته 2و بعضى از آنها هم تخريب و به بقيع منضم گرديده است. 3
گرچه در صفحات آينده شاهد دلايل و قراين متعددى در اين زمينه خواهيم بود ولى به نظر مى‌رسد كه نقل چند دليل و شاهد تاريخى در اينجا ضرورى است:
1-در كتب تاريخى و مدينه شناسى،در معرفى«روحاء»كه به بخشى از بقيع اطلاق مى‌گرديد؛چنين آمده است:
«الرّوحاء الْمَقْبَرة الّتي وَسَطُ الْبَقيعِ يُحيطُ بِها طُرُقٌ مُطْرَقة» 4
«روحاء مقبره‌اى است در بخش ميانى بقيع كه راههاى متعددى آنجا را احاطه نموده است.»
2-و در بعضى از اين منابع چنين معرفى شده است:
«اَلرّوحاء كُلُّ ما حاذَت الطريقَ مِنْ دارِ مُحَمَّدبْنِ زَيْد الى زاويَة دارِ عقيل اليَمانِيّة الشّرقِية». 5
«روحاء،آن بخش از بقيع است كه در محاذى راهى (كوچه‌اى) كه از خانۀ محمد بن زيد به زاويۀ شرقى خانۀ عقيل منتهى مى‌گردد،قرار گرفته است.»