1506-چهارمين منبع درفقه حنفى‌در زمان‌فقدان نصوص دينى،قياس است.منشأ روى آورى به قياس در مذهب فقهى حنفى را بايد در پرداختن آن به مسايل فقهى فرضى دانست.

7-معتبر دانستن،«استحسان»ويژگى مهم روش فقهى ابو حنيفه است.استحسان نوعى قياس است كه مقيس عليه آن در نصوص دينى نيامده است.

8-عرف نيز در اين مذهب فقهى به هنگام نبود نصوص دينى،منبعى فقهى دانسته شده است.

به طور كلى ويژگيهاى عمدۀ فقه حنفى را بايد در:آسان گيرى در عبادات،محروم گرايى،صحيح شمردن تصرفات تا حد امكان،احترام به آزادى انسان و رعايت سيادت امت دانست.

قلمرو مذهب حنفى

مذهب حنفى،از نظر شمار پيروان در بين مذاهب اسلامى،رتبۀ نخست را داراست.

اين مذهب بر تركيه،آلبانى و مسلمانان شبه جزيرۀ بالكان،بر اهل تسنن غير كرد عراق،افغانستان،ترك‌نشين‌هاى آسياى ميانه،قفقاز و سرزمين‌هاى مجاور آن؛هندوستان غلبه دارد.نيمى از مسلمانان سرزمين شام شامل كشورهاى سوريه و لبنان،حنفى بوده و در سرزمين فلسطين سومين مذهب است.پيروان اين مذهب در مصر هم پرشمار است و به صورت محدود در ايران،حجاز،يمن و شام وجود دارند.

مذهب مالكى

اين مذهب،دومين مذهب اهل سنت از نظر قدمت و سومين آن از نگاه قلمرو است.

مؤسس اين مذهب،مالك بن انَس اصبحى از طبقه سوم فقيهان تابعى مدينه است.

او حدود سالهاى 90 تا 97 در آن شهر تولد يافت.مالك بيشتر زندگانى خود را در