566مردان» فرموده‌اند:

پوشيدن لباس دوخته، هر طور باشد، براى زنان عيبى ندارد، مگر دستكش كه آن را نپوشند. ¹

پيداست كه حرمت پوشيدن دستكش براى زنان، عنوان مستقلّى است و ربطى به «پوشيدن لباس دوخته بر مردان» ندارد.

همچنين در شمارش محرّمات احرام، ذيل عنوان «16. زينت نمودن» نوشته‌اند:

پوشيدن زيور براى زينت بر بانوان محرم حرام است و زيورى كه پيش از احرام، عادت به پوشيدن داشته، مستثنى است و مى‌تواند او [ آن] را بپوشد، ولى نبايد او [ آن] را به شوهر خود و ديگر مردان نشان دهد. ²

هويداست كه «إظهار الزينة للزوج و لغيره من الرّجال» عنوان مستقلى غير از «پوشيدن زيور» است. همين ايراد، عيناً به مناسك حج حضرت امام خمينى نيز وارد است. ³

در اينجا تعابير قدما دقيق‌تر است؛ مثلاً علاّمه و شهيدين در شمارش محرّمات احرام گويند: «و الحلي غيرالمعتاد للنساء، و إظهار المعتاد للزوج» ⁴، «و لبس المرأة ما لم‌تعتده من الحلى؛ و إظهار المعتاد للزوج» ⁵، «و لبس ما لم‌تعتده من الحلي، و ما اعتادته بقصد الزينة لابدونها؛ لكن يحرم عليها إظهاره للزوج». ⁶

توضيح اينكه برخى از قدما مانند شهيد، چنان كه گذشت، تروك احرام را سى مورد دانسته‌اند و آنها را از يكديگر تفكيك كرده‌اند و برخى معاصران، 25 يا 24 مورد دانسته‌اند و دو يا چند عنوان را ذيل يك عنوان درج كرده‌اند كه دقيق نيست. البته در مواردى، قدما هم چند امر را ذيل يك عنوان آورده‌اند، ولى تعبيرشان دقيق است؛ مثلاً تعابير علاّمه در ارشاد كه گذشت، انصافاً دقيق است: