194 طهّر لى بيتاً أسكنه» ؛ اى داود خانه پاك گردان تا خداوند خانه به خانه فرود آيد، گفت: بارخدايا «و أيّ بيت سعك؟» آن كدام خانه است كه عظمت و جلال تو را شايد؟ گفت آن دل بندۀ مؤمن است، گفت بارخدايا چگونه پاك گردانم؟ گفت:

آتش عشق درو زن تا هرچه نسب ما ندارد سوخته گردد و آن‌كه به جاروب حسرت بروب تا اگر بقيّتى مانده بود پاك بروبد، اى داود از آن پس اگر سرگشته بينى در راه طلب ما آنجاش نشان ده كه خرگاه قدس ما آن‌جاست أنا عند القلوب المحمومة». ¹

اسرار كعبه منحصر به مباحث پيش نيست، در احاديث ظرايف و اشاره‌هاى فراوانى در باب كعبه بيان شده كه هريك حكمت و معرفتى را نسبت به شرافت و عظمت اين مكان مقدس بيان مى‌كند. امام صادق عليه السلام فرمود:

«اين خانه‌اى است كه خداوند به‌سبب آن بندگانش را به عبادت فراخوانده است، تا طاعت آنان را درآمدن به‌سوى آن بيازمايد. پس آنان را به گراميداشت و زيارت آن برانگيخته و آن را جايگاه پيامبران و قبله نمازگزاران ساخته است، پس كعبه شعبه‌اى از رضاى او و راهى به‌سوى آمرزش الهى است كه بر راستاى كمال نهاده شده و مجمع عظمت و شكوه است. خداوند آن را دو هزار سال پيش از دحوالارض آفريد. پس خدايى كه پديد آورندۀ روح‌ها و صورت‌هاست، شايسته‌ترين كسى است كه در امر و نهى اطاعت مى‌شود.» ²

امام باقر عليه السلام هم كعبه را يكپارچه نور مى‌بيند و در اين‌باره مى‌فرمايد:

«خداوند از زمين مكه و از مكه كعبه را برگزيد. كعبه خيمه‌اى است سرشار از درّ و ياقوت كه در آن چهار ستون قرار دارد و ميان آنها گوهرهاى سفيد رنگ نورانى وجود دارد. در اين خيمه انوار فراوانى همانند قنديل به چشم مى‌خورد كه يك سوى آن در زمين و سوى ديگرش تا عرش الهى مى‌رود. اين انوار تا