193مى‌كند، دست خدا پاك است و تنها دست پاكان را مى‌فشارد؛ لذا دست‌هاى مشرك دست خدا را لمس نخواهند كرد. اگر زائر بخواهد به ديدار حق برود و خانۀ خدا را زيارت كند، بايد نخست زشتى‌ها و پلشتى‌ها و رذائل را از درون خود بزدايد و با صفاى باطن خدا را ملاقات كند.

خداوند اهل‌بيت عليهم السلام را پاك كرد، به‌گونه‌اى كه در وجود نورانى آنان هيچ آلودگى وجود نداشت، آنها نور محض، پاك مطلق و بندۀ خالص خدايند: إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً ؛ ¹ و از اين‌جا به‌دست مى‌آيد كه شرط ديدار واقعى خانۀ خدا تمسك به مقام ولايت است. زيارت خانۀ خدا بدون ولايت به نتيجه نمى‌رسد، از سوى ديگر پاكان محبوب خدا هستند و خدا آنها را دوست دارد: وَ اللّٰهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ ؛ ² يا إِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ التَّوّٰابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ . ³

گاهى انسان به خدا عشق مى‌ورزد و دوست‌دار او مى‌شود و گاهى خدا به انسانى دل مى‌بندد و او را محبوب خود قرار مى‌دهد، پاكان و نيكان كسانى هستند كه معشوق و محبوب خدا گشته، خدا آنها را از ميان بشر برگزيده است. به‌هرتقدير كعبه درس پاكى و طهارت مى‌دهد و پيامى جز رهايى از آلودگى‌ها و زشتى‌ها ندارد.

با نگاه عرفانى، كعبه مقام قلب انسان است، لذا خطاب به طهارت بدين معناست كه انسان قلب خود را از هرآن‌چه غيرخداست بزدايد، گويا خدا گفته است:

«دل خويش را يك‌بارگى با ذكر من پرداز، هيچ بيگانه و غيرى را بدو راه مده كه دل پيرايه شراب مهر و محبت ماست. «القُلُوب أواني اللّٰه في الأرض فأحبّ الأوانى إلى اللّٰه أصفاها و أرقها و أصلبها»؛ هر دلى كه از مكونات صافى‌تر و بر مؤمنان رحيم‌تر، آن دل به حضرت عزت عزيزتر و محبوب‌تر، دل سلطان نهاد توست زينهار تا او را عزيزدارى و روى وى از كدورت هوى و شهوت نگاه دارى و به ظلمت و شهوت دنيا آلوده نگردانى. به داود عليه السلام وحى آمد كه: «يا داود