123«هر ستمى، الحاد است و زدن خادم بدون گناه از همين نوع الحاد است.»
همچنين در حديث مشابه ديگرى ابوالصباح كنانى از امام صادق عليه السلام تفسير آيه مزبور را سؤال مىكند و امام عليه السلام معناى آيه را چنين بيان مىدارد كه:
«هر ظلمى را كه مردى در مكه روا دارد مثل دزدى يا ظلم به كسى يا هر نوع ظلمى كه باشد، من آن را الحاد مىدانم و لذا از سكونت و اقامت در حرم منع شده است». 1
مسأله تا بدان حد جدى است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله احتكار طعام را در مكه الحاد تلقى مىكند. 2
در رابطه با مسألۀ گناه در مكه نكتۀ ظريفى وجود دارد. اگر كسى گناهى مرتكب شد، خداوند به او مهلت مىدهد شايد پشيمان شده استغفار كند، اما اگر استغفار نكرد پروردگار عالم براى او فقط يك سيئه ثبت مىكند. اين احتمال هم وجود دارد كه براساس قانون «تكفير» همين سيئه هم محو شود. از سوى ديگر خداوند هرگز براى نيت گناه، گناهى ثبت نمىكند و براى آن عذابى در نظر نمىگيرد. اما مسألۀ كار نيك نزد خداوند معكوس است. امام صادق عليه السلام گويد: 3
«خداوند خطاب به حضرت آدم عليه السلام فرمود: من براى تو مقرر كردهام كه اگر كسى از ذريۀ تو ارادۀ گناه كرد چيزى براى او نوشته نمىشود و اگر آنرا انجام داد برايش ثبت مىشود و اگر ارادۀ عمل صالحى را كرد گرچه آن را انجام ندهد خداوند يك حسنه براى او مىنويسد و اگر آنرا انجام دهد ده حسنه براى او مىنويسد.»
ولى وضعيت معصيت در مكه متفاوت است، اولاً: نيت گناه، گناه محسوب مىشود و براى او نوشته مى شود، هرچند آن شخص گناه را انجام ندهد. ثانياً: اگر معصيتى