124مرتكب شد عقوبت آن مضاعف است. از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل است كه ايشان فرمود: ¹

«اگر كسى تصميم بگيرد كه در مكه گناهى مرتكب شود گرچه آن را انجام ندهد خداوند گناهى براى او مى‌نويسد، زيرا خداوند فرموده است: وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحٰادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذٰابٍ أَلِيمٍ و هركس بخواهد در اين سرزمين از راه حق منحرف گردد و دست به ستم بيالايد عذابى دردناك به او مى‌چشانيم. اصحاب فيل فقط اراده كردند كه كعبه را خراب كنند ولى خداوند آنها را عذاب كرد پيش از آنكه كارى را انجام دهند.»

2. وجه ديگرى كه براى كراهت اقامت در مكه معظمه مى‌توان در نظر گرفت، اينكه اين شهر به دليل حضور پيامبر صلى الله عليه و آله و نيز خانه خدا در آن از حرمت و احترام خاصى برخوردار است. اگر انسان در آن اقامت طولانى داشته باشد، ممكن است با مرور زمان حضور در آنجا براى او عادى و معمولى شده احترامى كه شايستۀ مكه است از بين برود يا كاهش يابد و در واقع نسبت به حرم الهى بى‌احترامى كند و همين امر مى‌تواند به صلابت قلب منجر شود. شهيد اول با اشاره به همين نكته اظهار مى‌دارد ² كه سبب كراهت اقامت و مجاورت در مكه ترس از قلّت احترام است. همچنين صاحب حدائق هم به اين نكته اشاره مى‌كند ³ كه ممكن است انسان اين مكان شريف را هتك حرمت كند.

3. ممكن است اقامت در شهر مكه باعث كم‌رغبتى يا بى‌رغبتى نسبت به زيارت خانه خدا شود، از سوى ديگر دورى از مكه ممكن است موجب شوق بسيار نسبت به ديدار اين شهر و بيت‌اللّٰه الحرام باشد. از اين جهت مجاورت و اقامت در مكه مكروه تلقى شده است.

امام صادق عليه السلام فرمود:

«هرگاه از مناسك فراغت يافتى، به وطن خود بازگرد زيرا كه در اين صورت