361زيرا نمايندگان عموم قبايل بى‌طرف خواهند ديد كه قريش با دسته‌اى كه عازم زيارت كعبه و انجام فرايض عمره بودند، و سلاحى جز سلاح مسافر همراه نداشتند، چگونه معامله كردند، در صورتى كه «مسجد الحرام» به عموم عرب تعلق دارد، و قريش فقط توليت مناصب آنجا را دارند.
در اين لحظه حقانيت مسلمانان به گونه‌اى روشن تجلى نموده و زورگويى قريش آشكار خواهد شد و بار ديگر قريش نخواهند توانست با قبايل عرب بر ضد اسلام پيمان نظامى تشكيل دهند؛ زيرا آنها در برابر ديدۀ هزاران زائر، مسلمانان را از حق مشروع خود بازداشتند.
پيامبر صلى الله عليه و آله جوانب موضوع را بررسى نمود، و دستور حركت داد، و با هزار و چهارصد، 1 و يا هزار و ششصد 2، و يا هزار و هشتصد 3 نفر در نقطه‌اى به نام «ذو الحليفة» احرام بست و هفتاد شتر براى قربانى تعيين نمود، و آنها را نشانه‌گذارى كرد و از اين راه هدف خود را از اين سفر آشكار ساخت.
گزارشگران پيامبر صلى الله عليه و آله ؛ جلوتر از او به راه افتادند، تا اگر در نيمۀ راه به دشمن برخورد نمودند، فوراً پيامبر صلى الله عليه و آله را مطلع سازند.
در نزديكى «عسفان»، يك مرد خزاعى كه عضو دستگاه اطلاعات پيامبر صلى الله عليه و آله بود، حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و چنين گزارش داد:
قريش از حركت شما آگاه شده‌اند، و نيروهاى خود را گرد آورده و به «لات» و «عزى» سوگند ياد كرده‌اند كه از ورود شما جلوگيرى نمايند.
سران و شخصيت‌هاى مؤثر قريش در «ذى طوى» (نقطه‌اى است در نزديكى مكه) اجتماع كرده‌اند، و براى جلوگيرى از پيشروى مسلمانان، سردار شجاع خود «خالد بن وليد» را با دويست سواره‌نظام تا «كراع الغميم» (بيابانى است در هشت ميلى عسفان) فرستاده‌اند و آنها در آنجا موضع گرفته‌اند. 4 برنامۀ آنها