162مىشود. اينك ترجمۀ بخشى از آن اشعار:
«هر گاه ابو طالب و فرزند او نبود، هرگز دين، قد راست نمىكرد.
وى در مكه پناه داد و حمايت كرد، و فرزند او در «يثرب» در گردابهاى مرگ فرو رفت». 1
دلائل ايمان ابو طالب
طرز تفكر و عقيدۀ هر شخص را از سه راه ياد شده در زير مىتوان به دست آورد:
1 - بررسى آثار علمى و ادبى كه از او به يادگار مانده است.
2 - طرز رفتار و كردار او در ميان جامعه.
3 - عقيدۀ دوستان و نزديكان بىغرض او در حقّ وى.
ما مىتوانيم عقيده و ايمان ابو طالب را از سه راه ياد شده، اثبات كنيم.
اشعار و سرودههاى وى، كاملاً گواهى بر ايمان و اخلاص او مىدهد همچنين، خدمات ارزشمند او در ده سال آخر عمر خود، گواه محكمى بر ايمان فوق العادۀ او است. عقيدۀ نزديكان بىغرض وى نيز اين است كه او يك فرد مسلمان و با ايمان بوده است و هرگز كسى از دوستان و اقوام او در حق وى جز تصديق اخلاص و ايمان او چيزى نگفته است. اينك موضوع را از سه طريق ياد شده مورد بررسى كامل قرار مىدهيم:
ذخائر علمى و ادبى ابو طالب
ما از ميان قصائد طولانى وى، قطعاتى چند انتخاب نموده و براى روشن شدن مطلب ترجمۀ آنها را نيز مىنگاريم: