62
عهدك عند الله تعالي بوحدانيته وتقرّب الي الله ...» 1و زيارت خانه الهى را براى تعظيم ياد الهى و شناخت جلال و سلطنت او معرفى مىكند: «و زر البيت متحقّقاً لتعظيم صاحبه و معرفةِ جلالِه و سلطانه 2».
دو. سير الى الله و تقرّب به او (سير عملى)
حج گزار پس از سردادن نداى توحيد و معرفت حضرت حق، سفر به سوى خدا وسير و سلوك عرفانى را شروع مىكند. حج در مجموع، سير انسان به سوى خداوند است كه با هجرت از خلق، آغاز مىشود و او مىبايست اين آمادگى را در خود ايجاد كند كه تعلّقات را بگسلد و خانه و كاشانه وكارها را رها كرده و يك باره به سوى دوست هجرت كند.
البته اين سير به سوى خدا، يك سير مكانى و زمانى نيست؛ بلكه سيرى است درونى كه انسان هر چه را كه غير خدا هست، ترك كرده وتنها او را طلب و جست و جو مىكند. امام باقر(ع) در تفسير آيۀ شريفۀ فَفِرُّوا إِلَى اللّٰهِ إِنِّي لَكُمْ... فرمود: « وحجّوا الي الله 3»؛ يعنى، منظور از فرار به سوى خدا، آن است كه آهنگ حج كنيد. فرار به سوى خدا، به معناى اين است كه انسان ما سوى الله را ترك كرده و خدا را مىطلبد. در اين راستا ازتمام زشتى ها، غفلتها، بىايمانىها و خلاصه تمام مظاهر دنيوى و شيطانى مىگريزد و در آغوش رحمت و سعادت جا مىگيرد. پس نه تنها استطاعت مالى و نظاير آن براى سفر