116اهل بيت(ع)- مورد ترغيب قرار گرفته است.
امام نهم در پاسخ شخصى كه درباره طواف به نيابت از اوصيا، سؤال كرده بود، فرمود:
«بَلْ طُفْ مَا أَمْكَنَكَ فَإِنَّهُ جَائِزٌ»؛ 1«هر مقدار مىتوانى طواف كن كه اين كار جايز است».
در نيابت آثار و حكمت هايى نهفته است؛ از جمله:
1. جبران عمل باقى مانده ديگران؛ اگر كسى به هر دليل نتوانست حج واجب خود را انجام دهد، نبايد راه را بسته بداند و اميدى به خير نداشته باشد. نايب گرفتن در حج، مىتواند تاحدى فضيلت و عمل از دست رفته را جبران كند.
2. نيابت در حج زمينه را براى بسيارى از افراد -كه خود از نظر مالى قادر به حج نيستند- فراهم مىآورد تا آنان نيز از اين خير بى نصيب نمانند و به نيابت از ديگران به حج مشرف شوند.
3. همان گونه كه پيشتر گذشت، مصالح حج به قدرى مهم و متعالى است كه علاوه بر مقدار واجب، شارع بخش مستحبى نيز براى آن منظور كرده است. حج نيابتى نيز همين فلسفه را در خود دارد.
4. حج نيابتى جبران كاستى ايجاد شده به واسطه ترك حج است. اگر كسى حج بر او واجب شده و نمىتواند انجام بدهد، با نيابت آن كاستىها را جبران و مصالح آن را استيفا مىكند.
ترغيب به نيابت در حج
حضور در حج و پرنشاط نگه داشتن آن بهقدرى اهميت دارد كه نيابت در حج، مورد ترغيب قرار گرفته و حتى سهم نايب از حج،