115
8 اسرار نيابت
اصل نخستين در عبادات و اعمال، مباشرت مكلف در انجام آنها است، ولى شارع مقدس در برخى موارد، نيابت را مجاز شمرده و حتى گاهى نسبت به آن تاكيد كرده و نايب گرفتن در اعمال را ترويج نموده است. از جمله اين موارد «حج» است. كسى كه حج بر او مستقر شده و انجام نداده است و خود نيز فعلاً قادر بر انجام آن نيست، بايد نايب بگيرد؛ چه در حال حيات و چه اينكه فرد در حالى كه حج بر او واجب شده بوده، مرده باشد.
اگر كسى واجب الحج هم نباشد، مستحب است براى انجام حج نايب بگيرد و شخص يا اشخاصى را اجير كند تا به نيابت از او، حج بهجاى آورند. امام هشتم(ع) فرمود:
«مَنْ حَجَّ بِثَلاَثَةٍ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَقَدِ اشْتَرَى نَفْسَهُ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ بِالثَّمَنِ»؛ 1«كسى كه سه مؤمن را به حج بفرستد، گويا جان خود را با بها از خداوند خريده است».
علاوه بر نيابت در حج و عمره، طواف به نيابت از ديگران - بهويژه