98خدا را مىبرند. خدا را شكر مىگويند كه آنان را از گمراهى نجات داد و رستگار كرد.
عرفه آغاز راه راست است، پايان اين سفر روحانى نيست. ما حالا در سرزمينى هستيم كه قُزَح - خداى گردبادها و بارانهاى سيل آسا - در آن پرستش مىشد. و قَوْسِ قُزَحْ را به خاطر همين بت، بدين نام ناميدهاند. گويا تيرههاى قريش كه در جاهليت براى خود امتيازى قائل شده بودند در مزدلفه مىماندند و از آنجا كوچ مىكردند، بر اثر اعتقادات عاميانۀ خود گمان مىكردند در مزدلفه در حمايت قزح هستند. قزح در نظر عربهاى جاهلى مثل ژوپيتر در نظر روميان، و زئوس در نظر يونانيان بود. به عقيدۀ روميان و يونانيان ژوپيتر و زئوس ربّ الأرباب و خداى صاعقه بودند. اما پس از ظهور اسلام اين سرزمينها به جايگاههايى تبديل شد كه فقط نام خداى يكتا در آن برده مىشود. اسلام دينى است كه مردم را به پرستش خداى يگانه - خداى همۀ جهان - مىخواند. اسلام دينى است كه اساس آن عدالت و برادرى ميان انسانها است.
قريش در مزدلفه مىماندند تا برترى خود را به ديگر مردمان نشان دهند.
ماآنجا ايستاديم تا خدا را ياد كنيم؛ چنانكه پدران خود