99را ياد مى‌كنيم يا بيشتر از آن‌كه نام پدران خود را مى‌بريم خدا را ياد كنيم. قرآن به ما چنين دستور مى‌دهد: فَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَذِكْرِكُمْ آبٰاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْراً

مزدلفه نخستين منزل زندگانى تازه است؛ حياتى كه بنده در آن مرتكب گناهى نشده است. پس بايد خوب مراقب بود و قدر نعمت پروردگار را دانست؛ نعمتى بسيار بزرگ.

چه نعمت بالاتر از اينكه دل‌هاى ما به هم مهربان شده است؟ همه يكديگر را دوست مى‌داريم. اين همان آرامش و اطمينانى است كه خدا فرموده است. اين همان آرامشى است كه به دل‌هاى مؤمنان داده است تا ايمان آنان بيشتر شود. اين همان رستگارى است كه طالب آن هستيم.

خدا به ما وعده داده است كه ايمان ما را مى‌افزايد. حالا كه دل‌هاى ما به يكديگر پيوسته است، پس حتماً رستگار خواهيم بود. خدا مى‌فرمايد: وَ لاٰ تَفَرَّقُوا وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدٰاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوٰاناً به هم بپيونديد و پراكنده نشويد! فراموش مكنيد خدا چه نعمت بزرگى به شما ارزانى داشته است! شما با يكديگر دشمن بوديد، دل‌هاى شما را به هم نزديك كرد و از بركت اسلام با هم برادر شديد. اين درسى است كه از قرآن آموخته‌ايم. اين سفرى است كه قرآن بر