100عهدۀ ما گذاشته است؛ سفر به سرزمين‌هايى كه به چشم خود ديديم و به پاى خود سپرديم. دست و پيشانى خود را بر اين زمين‌ها كه از جهت ظاهر مانند زمين‌هاى ديگر است، سوديم. اين سرزمين و مردم آن را ديديم، سرزمين و مردمى كه قرآن نام آن را برده است. دانستيم كه اين مردم و اين سرزمين از خود چيزى ندارند كه در چشم ما بزرگ جلوه كند يا ما را تا اين اندازه به آن‌ها نزديك سازد. آن‌چه موجب بزرگى آنان و نزديكى ما به ايشان شده، رسالت محمد صلى الله عليه و آله و نعمت اسلام است. آرى ما بدين سرزمين احترام مى‌گذاريم و مردم آن را دوست داريم، چون سرزمين وحى است. حاجيان در مزدلفه مى‌مانند و نماز مغرب و عشا را با هم مى‌خوانند. سجادۀ كوچكم را همراه نداشتم، ناچار روى زمين نماز خواندم و به زمين سجده كردم. احساس كردم ريگ‌هاى كوچك به پيشانى و زانوى من فرو مى‌رود. همينكه نماز تمام شد، ديدم رفقا به اطراف پراكنده شده و همه به زمين خم گشته‌اند. بله! براى انداختن سنگ به مجسمۀ شيطان بايد مقدارى ريگ فراهم كرد.

بايد چهل و نه ريگ به جمره‌ها افكند. بايد قبلاً كسى آن ريگ‌ها را به جمره‌ها نيفكنده باشد. سنگ ريزه را بايد از زمين حرم جمع كنند و مستحب است شب دهم