53حرام كردن اين امور و حلال كردن ساير چيزها به دليل تمايل خداوند به آنچه حلال كرده و بىميلى او نسبت به آنچه كه تحريم نموده نيست، بلكه خداوند كه انسان را آفريد، نيازهاى آفريدۀ خود رامىدانست و از اين رو آنچه را كه براى تأمين نيازهاى او ضرورى است، بر او حلال و مباح كرد و آنچه را براى وى زيانآور مىدانست، بر او حرام نمود. 1دربارۀ پاسخگويى تكاليف الهى به نيازهاى انسان توجه به اين نكتهها ضرورى است:
1 - در بينش اسلام، انسان تركيبى است از جسم و جان. از اين رو، نيازهاى او به نيازهاى مادّى منحصر نمىشود و زندگى وى منحصر به زندگى اين جهان نيست. تكليفهاى الهى بگونهاى تنظيم شده كه نيازهاى مادى و معنوى او را براى هميشه تأمين كند.
2 - در احاديث اسلامى به فلسفۀ بسيارى از احكام و مقررات الهى اشاره شده است. 2 بررسيهاى علمى نيز مىتواند فلسفۀ بسيارى از احكام را كشف كند، ولى اين بدان معنا نيست كه جز آنچه در اين روايات آمده يا عقل و علم بدان رسيده، فلسفۀ ديگرى وجود ندارد.
نه عقل مىتواند فلسفۀ دقيق و كامل همۀ احكام را كشف كند و نه پيشوايان اسلام بنا داشتهاند، راز كامل همۀ قوانين الهى را اعلام كنند. تمام احكام بر اساس نيازهاى واقعى انسان وضع شده و ندانستن فلسفۀ برخى از قوانين، دليل فلسفه نداشتن آن نيست.