241«عصمت پيامبر، براى حصول اطمينان به او واجب است، همچنان كه مصونيت او از سهو نيز واجب است.»
5 - علامۀ حلّى رحمه الله نيز در شرح اين عبارت مىفرمايد:
«صحيح نيست كه پيامبر صلى الله عليه و آله سهو كند، تا اينكه برخى از تكاليفى كه مأمور به ابلاغ آنهاست، فراموش نكند.» 1
و نيز مىفرمايد:
«خبر ذواليدين - كه دلالت بر سهو و خطاى پيامبر صلى الله عليه و آله در نماز دارد - نزد ما باطل است، زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله معصوم است و سهو بر او جايز نيست.» 2
همچنين مىگويد:
«مخالف، به روايت ابوهريره تمسك كرده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله در موردى بعد از تكبير آخر، سجدۀ سهو به جاى آورد. ولى جواب آن است كه: حديث ابوهريره نزد ما باطل است، زيرا محال است كه پيامبر صلى الله عليه و آله سهو كند.» 3
وباز مىفرمايد:
«مسلمانان در اين مسئله اختلاف كردهاند. گروهى معتقدند كه جايز نيست از پيامبر صلى الله عليه و آله سهو و خطا صادر شود. و گروهى ديگر آنرا جايز مىدانند... آنگاه مىگويد: اين نظر در غايت و نهايت پستى است. و قول اوّل حق است، زيرا اگر سهو و خطا بر پيامبر صلى الله عليه و آله جايز باشد، احتمال آن در تمام گفتار و افعال او داده مىشود و در نتيجه هيچگونه اطمينانى به خبرهاى او از خداوند، پيدا نمىشود، زيرا احتمال دارد كه از روى سهو يا خطا در آنها كم يا زياد كرده باشد و در نتيجه بعثت بىفايده مىشود.» 4
6 - فاضل مقداد، علماى اماميه، نقل مىكند كه همۀ علما قائل به عصمت پيامبر صلى الله عليه و آله و