24013 - وَ مٰا أَرْسَلْنٰا مِنْ رَسُولٍ إِلاّٰ لِيُطٰاعَ بِإِذْنِ اللّٰهِ؛ 1«ما هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر آنكه به دستور خداوند از او اطاعتكنند.»
اجماع اماميه و ضرورت مذهب
اماميه - به استثناء صدوق و استادش ابنالوليد - اتفاق كردهاند بر اينكه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله از هرگونه سهو و خطا مصون و محفوظ است، بلكه مىتوان ادعاى ضرورت مذهب بر آن نمود. اينك به نقل عبارتهاى بزرگان اماميه در اين موضوع مىپردازيم:
1 - شيخ مفيد رحمه الله مىفرمايد:
«همه امامان كه بر جاى انبياء تكيه زدهاند در تنفيذ احكام، اقامۀ حدود، حفظ شرايع و تربيت مردم معصومند همانگونه كه انبيا معصومند، و هرگز هيچ نوع سهو در دين از آنان صادر نمىشود، و نيز هيچ حكمى از احكام الهى را فراموش نمىكنند.» 2
شيخ مفيد رحمه الله به اين مقدار اكتفا نكرده رسالهاى مستقل در ردّ نظر شيخ صدوق و استادش ابنالوليد، به اسم عدم سهوالنبىّ تأليف كرده است.
2 - شيخ طوسى رحمه الله بعد از نقل خبرى كه مىگويد: رسول خدا صلى الله عليه و آله هرگز سجدۀ سهو بجاى نياورده، مىفرمايد: «من به مضمون اين خبر فتوا مىدهم. و امّا اخبارى كه نشان مىدهد پيامبر صلى الله عليه و آله سهو كرده و سجدۀ سهو بهجاىآوردهاست، با نظر عامه سازگار است... .» 3
3 - محقّق حلّى رحمه الله مىفرمايد:
«حقّ آن است كه منصب امامت از سهو در عبادات به دور است.» 4 و به طريق اولى منصب نبوت نيز از سهو در عبادات به دور است.
4 - خواجه نصيرالدين طوسى رحمه الله مىفرمايد: