165پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در رأس آنها است...». 1
6 - حسن بن على سقاف شافعى مىگويد: «توسل، استغاثه و طلب شفاعت از بزرگِ مردم (محمد صلى الله عليه و آله پيامبر و چراغ تاريكىها) از امور مستحبى است كه بر آن تأكيد فراوان شده است، بهويژه هنگام گرفتارىها. و سيرۀ علماى اهل عمل و اولياى اهل عبادت، بزرگان محدثين و امامان سلف بر اين بوده است».
7 - نووى در برخى از كتابهايش قائل به استحباب توسل شده است. 2
8 - غمارى در مقدمۀ كتابش مىنويسد: «قول به استحباب توسل مذهب شافعى و ديگر از امامان شايسته است. كسانى كه بر جلالت و وثوق آنان اجماع است». 3
9 - ابن حجر مكّى از اشعار شافعى اين دو بيت را كه بر توسل شافعى به اهلبيتِ پيامبر صلى الله عليه و آله دلالت دارد نقل مىكند:
آل النبيّ ذريعتي
10 - زينى دحلان مىگويد: «هركس كه ذكرهاى پيشينيان و دعاها و اوراد آنان را دنبال كند در آنها مقدار زيادى از توسل به ذوات مقدسه مىيابد. و كسى بر آنان ايراد نگرفت، تا اينكه اين منكران (وهابيان) آمدند. و اگر قرار باشد كه نمونههاى توسل را جمع كنيم كتابى عظيم مىشود... .» 5
مرحوم علامۀ امينى در توجيه توسل مىفرمايد: «توسل بيش از اين نيست كه شخصى با واسطه قرار دادن ذوات مقدسه به خدا نزديك شود و آنها را وسيلۀ برآورده شدن حاجات خود قرار دهد، زيرا آنان نزد خدا آبرومندند؛ نه اينكه ذات مقدس آنان را