31اصطلاحى كه به احتمال، مربوط به كسانى است كه مدّعى نزديكى به خدا، يا خدايان بودهاند. جداى از آنچه گذشت، معانى فراوانى براى بكّه و مكّه گفته شده كه بسيارى از آنها حدسىاست. 1
در اين نامگذارىها يكى از عناصر اصلى، «رب» و« خانه» رب است. اين مسأله، نشان دهنده شكلگيرى اين شهر بر گرد خانه خداوند است كه خود تقدس كهن اين شهر را آشكار مىكند.
نامهاى ديگر مكه «البلد الأمين» و «البلد الحرام» است كه به تناسب مركزيت عبادى آن بكار رفته و در قرآن بر اين بُعْد شهر تكيه شده است.
از مكه، در نوشتههاى تاريخى نسبتاً قديمى ياد شده و دليلش آن است كه مسير تجارت از شامات به سمت يمن، از اين ناحيه عبور مىكرده است. افزون بر آن، بايد تاريخ بناى اين شهر را از زمان بناى كعبه و يا دست كم تجديد بناى آن دانست. اين تجديد بناى ابراهيم حدود چهار سال قبل يعنى حوالى 1950 پيش از ميلاد است، زمانى كه طوفان همه آثار كعبه را از ميان برده بود و ابراهيم دوباره آن را به امر پروردگار، احيا كرد. نام وادى ابراهيم كه مهمترين وادى مكه است، مىبايست نامى كهن باشد.
مكه در بُعد دينى خود، داراى فضايل بىشمارى است. مهمترين فضيلت آن،